مکتب سلیمانی؛ مسئولیتی که بر دوش دستگاه‌های فرهنگی مانده است

فصل تدوین-اعظم نعیمی: در دل تاریخ مقاومت و ایستادگی، مکتب سلیمانی نه تنها مجموعه‌ای از اقدامات نظامی و اجتماعی است بلکه یک درس فرهنگی و هویتی برای نسل‌های امروز است. اما انتقال درست این میراث نیازمند دقت و بررسی دقیق است؛ جایی که مسئولیت اصلی بر دوش نهادهای فرهنگی است تا با روش‌های جذاب و قابل فهم، این مکتب را از تاریخ به زندگی روزمره مردم پیوند دهند.

فاصله میان شعار و شناخت

یکی از مشکلات بزرگ در معرفی مکتب سلیمانی، استفاده از روایت‌های تکراری و شعارگونه است. نسل امروز کنجکاو و پرسشگر است و وقتی فقط جملات کلیشه‌ای درباره سردار گفته شود، تصویر واقعی از رفتار، تصمیم‌ها و منش اجتماعی او منتقل نمی‌شود. اگر نهادهای فرهنگی بخواهند با همان زبان قدیمی با جوانان صحبت کنند، طبیعی است که اثرگذاری کمی داشته باشد و مخاطب فاصله بگیرد.

مکتب سلیمانی؛ فراتر از میدان نبرد

گاهی مکتب سردار فقط به جنبه نظامی او محدود می‌شود. در حالی که این مکتب ترکیبی از عقلانیت، اخلاق فردی، تواضع، مردم‌باوری و وفاداری به ارزش‌هاست. بازخوانی ناقص این ابعاد، تصویری ناتمام از به مخاطب ارائه می‌دهد. نهادهای فرهنگی باید با بررسی دقیق، این ارزش‌ها را به جوانان منتقل کنند تا تصویر واقعی سردار در ذهن مردم شکل بگیرد.

زبان نسل جدید را جدی بگیریم

نسل امروز با تصویر، روایت کوتاه، مستند، هنر و فضای مجازی ارتباط می‌گیرد. اگر مکتب سلیمانی قرار است زنده بماند، باید در قالب‌هایی زنده و قابل لمس بازتعریف شود. اینجاست که نقش هنرمندان، مستندسازان، نویسندگان و فعالان رسانه‌ای پررنگ می‌شود. انتظار از دستگاه‌های فرهنگی، صرفاً برگزاری مراسم و تولید محتواهای مناسبتی نیست؛ بلکه طراحی یک جریان مستمر و هوشمندانه برای گفت‌وگو با نسل جدید است؛ روایت های ساده و نزدیک به زندگی روزمره، بیشترین تأثیر را روی جوانان دارد و آن‌ها را با ارزش‌هایی مثل شجاعت، عدالت‌خواهی و پایبندی به اصول انسانی آشنا می‌کند.

مسئولیت‌پذیری به جای مناسبت‌محوری

یکی دیگر از مشکلات، محدود شدن پرداخت به مکتب سردار سلیمانی به ایام خاص سال است. یک مکتب فکری و رفتاری، نیازمند حضور دائمی در فضای فرهنگی جامعه است. اگر نهادهای فرهنگی به جای برنامه‌های مقطعی، برنامه‌ریزی بلندمدت داشته باشند، می‌توانند این مکتب را به‌عنوان الگویی عملی در زندگی امروز معرفی کنند، نه صرفاً یک خاطره تاریخی.

راهی که هنوز باز است

با همه این چالش‌ها، ظرفیت‌های بزرگی پیش روی دستگاه‌های فرهنگی قرار دارد. مکتب سردار سلیمانی همچنان الهام‌بخش است؛ به شرط آنکه صادقانه، دقیق و بدون اغراق روایت شود. بازخوانی درست این مکتب، نه‌تنها ادای دین به یک قهرمان ملی است، بلکه می‌تواند پاسخی عملی به نیازهای هویتی نسل امروز باشد؛ نسلی که به دنبال الگوهای واقعی، قابل لمس و قابل باور است.